Nietig, is dat nu vervelend of juist helemaal niet?
Na een klein uurtje lijkt in de verte de lichte grond te trillen, een groot wit vlak, is dat al Chili? Nee, zover gaan we niet. Dit zijn de Salinas Grandes in de provincie Salta in het noordwesten van Argentinië. Een immens vlak van witheid waar we op rijden met onze auto’s, omgeven door niets, omgeven door een vlakte van zout. De zoutbodem is hard op dit deel van de salar, dus dat kan gewoon. Wegzakken in drassig zout maakt je weliswaar ook nietig, maar is toch minder aangenaam. We stoppen midden op de Salinas en zetten de motor af. We eten deel twee van het ontbijt, het gekookte eitje, en dan is er niets… de stilte is oorverdovend, het zout dempt geluid alsof het sneeuw is en op hoogte lijkt alles altijd in rust. Nietig.
Het landschap op de zogenaamde Puna is ruig, surrealistisch met alle kleuren van de regenboog en wij zijn onderdeel van dit schilderij. Over gravelwegen, de auto zit niet alleen aan de buitenkant al flink onder het stof, rijden we al een aantal uren door een indrukwekkend landschap. Bochten, vergezichten, bergen en dan… Dan is daar de indrukwekkende Salar de Antofalla, een bekken van zout ontstaan door miljoenen jaren van verdamping en droogte. 150km lang alleen maar zout, zo’n 30km naar de overkant. Het lijkt alsof je er in een kwartiertje heen wandelt. Ademloos. De motor uit. Alleen wat wind en stilte. Nietig.
Veelgestelde vragen
Bij reizen over spectaculaire wegen kom je op hoogte: van daar word je immers getrakteerd op unieke en WOW-uitzichten. Bij het samenstellen van de reizen wordt rekening gehouden met een geleidelijke opbouw van de hoogte. Je slaapt in principe niet boven de 4.000 meter.
We heten niet voor niets ‘Off the Grid’. Nou is er tegenwoordig op veel plekken in de wereld uitstekend bereik, ook met een lokale e-SIM. Maar voor daar waar echt geen bereik is, heeft de organisatie altijd een Starlink-systeem bij zich. Als er iets is waarbij we contact moeten leggen met de buitenwereld, dan zetten we Starlink in, dat werkt altijd, waar dan ook. Uiteraard doen we dat alleen bij hoge noodzaak…
Bij de betreffende reis op de website vind je de optie om je in te schrijven. Op het moment dat je het inschrijfformulier invult, ontvang je een bevestiging van ontvangst en de deelnemersverklaring. Op het inschrijfformulier vul je je persoonsgegevens in (complete namen, geboortedata, paspoortnummers, adresgegevens) en voorkeuren voor vluchten en maaltijden. Vervolgens ontvang je de bevestiging en factuur voor de reis. Hierop staan de betalingstermijnen vermeld. We vragen een aanbetaling van 25% van de reissom en eventuele reis- en/of annuleringsverzekeringen, 8 weken voor vertrek dient het resterende bedrag te worden betaald. Op onze website staan de reisvoorwaarden.
Deze momenten overkomen je vaker als je de natuur intrekt, als je naar die plaatsen gaat waar de mens ver van weg is gebleven, vooral als deze zo overweldigend is.
En dat zijn nu exact de bestemmingen die we zoeken met Off the Grid 4x4. Op zoek naar avontuur en tegelijk ook naar puur, echt en oprecht. En dat wordt het misschien wel eens vaker dan dat je lief is…
We zoeken puur en natuur op tijdens alle reizen en dat betekent ook dat je je dient over te geven aan wat er op je pad komt. Tijdschema’s, dagindelingen, aantallen km/hr? Het is allemaal prachtig, maar op de meeste bestemmingen is de lokale bevolking daar niet zo mee bezig. En wij passen ons aan; wij immers te gast, nietwaar?
Het toppunt hiervan? In Madagaskar word je niet geacht te vragen naar tijd of hoe lang iets nog duurt. Waarom? Ze weten het gewoon echt niet. De consequentie? Het laat zich raden. Geen enkele vorm van controle en dat voelt soms Nietig.
En dan kunnen we alleen maar zeggen: heb geduld en go with the flow. Dat is nu precies wat zo mooi is aan reizen; laat los wat je altijd doet, ga eens precies de andere kant op dan dat je altijd al doet, spring eens in het diepe.
Wees welkom en ga mee met Off the Grid 4x4! We reizen naar Georgië, Argentinië, Oeganda, Nepal, Peru én Madagaskar.
Andere reisverhalen
De motorkap als eettafel
We klagen in Nederland wel eens over de A1. Ik rij daar vaak, woon aan de rand van die asfaltslagader; te druk, te smal, te veel files, te veel flitsers en vooral hopeloos saai. Als je eenmaal in de Kaukasus op 2926 meter hoogte, bovenaan de Albano-pas, op de motorkap van je stoffige Nissan zit te lunchen met een homp brood belegd met scherpe schapenkas, besef je pas hoe saai perfect asfalt eigenlijk is.
.jpg)